در ترجمه، ادعای هر کشفی ،کاری ساده اما کاملا غیر معقول است و هذیانی بیش نیست و هیچ مترجمی بی شک نمی تواند صاحب اثر را راضی نگه دارد .دیگران هم گفته اند که "مترجم تا حدی باید یک خائن باشد".
این بدان سبب گفتم که جاذبه ای در سروده ی این شاعرجوانمرگ بود که مرا به گذاشت وگزاشتارش فرا خواند اما نه همه ی آن چیزی است که توماس گفته است.
از دیلن توماس (1914 – 1953) Dylan Thomas شاعر بریتانیایی ترجمه کرده ام.متولد ولــز ،سخنوری پر شور و جاذب با زندگی پر فراز و نشیب و کوتاه.مضمون اصلی سروده های او عشق و زندگی و مرگ بود او در پی کشف زندگی تازه ای بود برای پیوند نسل ها.در نثر نیز دست داشت و به خاطر علاقه اش به آهنگ واژگان، شعرخوانی زَبَر چنگ بود.در خصوص دیلن توماس،پاره ای اشتهارش را به خاطر عظمت شعر و تصویر گرایی نیک و رومانتیک او می دانند و برخی هم می گویند شهرت او در گرو زندگی نامتعارف و سحر گفتار و مغناطیس کلامش بوده است.شنیدن سروده های او با صدای خودش را پیشنهاد می کنم.
روزگار فرسوده باید بسوزد و طغیان کند بر پایان گرفتگی روز
خشـــــــم، خشــــــم در برابر مرگ روشنایی
اگر چه مردان خردمند ،نهایتا تاریکی را یک حقیقت می دانند
چرا که کلامشان به نبود روشنایی انجامیده بود،آنها
از خزیدن آرام در آن شب فریبنده می پرهیزند
مردان نیک، آخرین موج با چه ناله های زلالی درگیر است
شاید کردار ضعیف آنها نیز در این خلیج سبز سرگردان شده
عصیــان،عصیــان بر مرگ روشنایی
قلندران که در پرواز ،خورشید را در بر گرفته و نغمه سر داده اند
چه بسیار می آموزند که آنها نیز پریشانی خورشید را دیده اند
و از خزیدن آرام در این شب فریبنده می پرهیزند
مردان بزرگ،همانهایی هستند که آستانه ی مرگ را با فروغ خیره کننده ای می بینند
چشمان کور می توانند شهاب آسا بدرخشند و شرر بار باشند
طغیــان ، طغیــان بر مرگ روشنایی
و تــو ــ پدرم ــ آنجا در آن اوج غمناکی که پرسه می زنی
با اشک آتش ناکت ،خواهی نفرین کن ،خواهی دعا
[اما] من دعا می کنم که درآن شب فریبنده آرام پا نگذارم
خشم ، عصیان بر مرگ روشنایی.
این بدان سبب گفتم که جاذبه ای در سروده ی این شاعرجوانمرگ بود که مرا به گذاشت وگزاشتارش فرا خواند اما نه همه ی آن چیزی است که توماس گفته است.
از دیلن توماس (1914 – 1953) Dylan Thomas شاعر بریتانیایی ترجمه کرده ام.متولد ولــز ،سخنوری پر شور و جاذب با زندگی پر فراز و نشیب و کوتاه.مضمون اصلی سروده های او عشق و زندگی و مرگ بود او در پی کشف زندگی تازه ای بود برای پیوند نسل ها.در نثر نیز دست داشت و به خاطر علاقه اش به آهنگ واژگان، شعرخوانی زَبَر چنگ بود.در خصوص دیلن توماس،پاره ای اشتهارش را به خاطر عظمت شعر و تصویر گرایی نیک و رومانتیک او می دانند و برخی هم می گویند شهرت او در گرو زندگی نامتعارف و سحر گفتار و مغناطیس کلامش بوده است.شنیدن سروده های او با صدای خودش را پیشنهاد می کنم.
روزگار فرسوده باید بسوزد و طغیان کند بر پایان گرفتگی روز
خشـــــــم، خشــــــم در برابر مرگ روشنایی
اگر چه مردان خردمند ،نهایتا تاریکی را یک حقیقت می دانند
چرا که کلامشان به نبود روشنایی انجامیده بود،آنها
از خزیدن آرام در آن شب فریبنده می پرهیزند
مردان نیک، آخرین موج با چه ناله های زلالی درگیر است
شاید کردار ضعیف آنها نیز در این خلیج سبز سرگردان شده
عصیــان،عصیــان بر مرگ روشنایی
قلندران که در پرواز ،خورشید را در بر گرفته و نغمه سر داده اند
چه بسیار می آموزند که آنها نیز پریشانی خورشید را دیده اند
و از خزیدن آرام در این شب فریبنده می پرهیزند
مردان بزرگ،همانهایی هستند که آستانه ی مرگ را با فروغ خیره کننده ای می بینند
چشمان کور می توانند شهاب آسا بدرخشند و شرر بار باشند
طغیــان ، طغیــان بر مرگ روشنایی
و تــو ــ پدرم ــ آنجا در آن اوج غمناکی که پرسه می زنی
با اشک آتش ناکت ،خواهی نفرین کن ،خواهی دعا
[اما] من دعا می کنم که درآن شب فریبنده آرام پا نگذارم
خشم ، عصیان بر مرگ روشنایی.
برگردان به فارسی: ناصـر صـارمی
Don't Go Gentle Into That Good Night
Dylan Thomas(1914 – 1953)
Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.
Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.
Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.
Wild men who caught and sang the sun in flight,
And learn, too late, they grieved it on its way,
Do not go gentle into that good night.
Grave men, near death, who see with blinding sight
Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.
And you, my father, there on the sad height,
Curse, bless, me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light
Dylan Thomas(1914 – 1953)
Do not go gentle into that good night,
Old age should burn and rave at close of day;
Rage, rage against the dying of the light.
Though wise men at their end know dark is right,
Because their words had forked no lightning they
Do not go gentle into that good night.
Good men, the last wave by, crying how bright
Their frail deeds might have danced in a green bay,
Rage, rage against the dying of the light.
Wild men who caught and sang the sun in flight,
And learn, too late, they grieved it on its way,
Do not go gentle into that good night.
Grave men, near death, who see with blinding sight
Blind eyes could blaze like meteors and be gay,
Rage, rage against the dying of the light.
And you, my father, there on the sad height,
Curse, bless, me now with your fierce tears, I pray.
Do not go gentle into that good night.
Rage, rage against the dying of the light
+ نوشته شده در پنجشنبه یکم بهمن 1388ساعت 14:49 توسط ناصـــــر صـــــارمی
|
