بهشت نظـم

بر بازوانی قدیمی

گربه ی آبی و پیر و پلاسیده ای

یادگار دوران میله ای

با جنبش شاطر عباس

بی اختیار تکان می خورد

دستی کشید

بر کرتهای نمناک بالای چشمهای بی نمش

و گفت

تغار تمام .

پارو عمودی شد

و این بود

روز مرهّ گی چهل ساله

با دورانی یکسان

اما

چند سال پیش از این

بر بازوان ستبر او شیری نشسته بود

که در خشمش نمی خندید

و با نشاطش نمی غرید

امروز برای همیشه اش

خمیر تمام شد

تغار ته کشید

پارو عمودی شد

و

شاطر عباس افقی رفت                                                                                  

خاموش و عربده جویم درست مثل تفنگ

سربی خلیده گلویم درست مثل تفنگ

جادوی چشم غزلبارت ای غزالک من

تا کوه برده زکویم درست مثل تفنگ

این دشت ، تنگ و مه آلود و بی نشانه و من

شوریده از همه سویم درست مثل تفنگ

بر شانه های کسی سر سپرده ام عمری

در کف به ضامن اویم درست مثل تفنگ

دستی به حنجره ام برکش ای مسیح صبور

می پوسم ار که نگویم درست مثل تفنگ

با این همه گله هایی که در دل است ولی

گاهی شکسته گلویم درست مثل تفنگ

باروت خیسم و بر انفعال پیکره ام

ها کن که خود همه هویم درست مثل تفنگ

بغضم ولی نشکستم هنوز تا وقتی

دست از شماره بشویم درست مثل تفنگ

حالا به فصل غزلپاره های آتش خیز

خوش کرده ام که بمویم درست مثل تفنگ

گردن گرفته ام اینک دو جرم و یک تقدیر

خاموش و عربده جویم درست مثل تفنگ

                                                                                1383

وقتی از عقل مدد میگیریم

گوش

کر میباید

که زبان مزدور است.

صدا و ساز من 

 توجه :
برای دانلود کردن  ابتدا روی لینک فایل مورد نظر رایت کلیک کرده و سپس گزینه
Save target as را بزنید.

تجربی کم آوردم

با زبان فقط بازی می کردم

اقتصاد ، صفر

جزوه ی انضباطم دست دختر همسایه گم شد

فیزیک را مرور کردم

و از منطق جذر گرفتم

کتاب ادبیاتم بی اول و آخر

جبر باعث شد

حسابم ضعیف شود

شهریور دو منهای یک

مساوی با دو به علاوه یک      - کارنامه طلاق -

از مهر فاصله گرفتیم

قبلا از تبصره زیاد استفاده کرده است

رفوزه

تک ماده فریبم داد !

حالا یک ، حاصل دو منهای یک

حق ثبت نام در رشته ی علوم انسانی را ندارد  

پلنگ پير

نگو سخن زبریدن که می شوم متلاشی

نمی شود تو نباشی ولی ز رشته نپاشی

اشاره کن که در اوراق عمر بی تو غریبم

نه سر به راه متونم نه آشنا به حواشی

چه گفته ها که به فینت دفینه کردم و دیدی

نشان نشتر ناشی غرور مانده به کاشی

من اقتدار خودم را در اهتزاز تو بینم

خدا کند که نبینم که باشم و تو نباشی

کسی که زخمی و خسته است و آزموده رفیقان

چرا که ره نسپارد به شوق رحم نجاشی

قلندری به تکلف نمی شود گل مولا
بیا و ساده نظر کن به حال رهرو ناشی                        

دارم نامه می نویسم

برای مردها

که ایجازی در یک مرد

دستانش به بزرگی و بالایی آسمان

مردی که شعور چشمانش

بی عینک

و متانت پاهایش

بی عصا

مردی که فقط یک جیب داشت

بدون دستمال و تسبیح

برای همان دستها

که خالی می رفت و پُر می آمد

مردی که بارانی نداشت        تا

بارانی شود

مردی که دوچرخه اش

دور نمی زد

مردی که فصولش از چهار

تا بی انتها می گذشت

مردی که هفت برایش مقدس بود

حتی در زایش همسرش

برای یک مرد 

پدرم را می گویم .