بهشت نظــم

I want to break free

beheshtenazm — Thu, 19 Nov 2009 07:32:18 GMT

زمستان ۱۳۵۹ نگاهم اما آنروز با او نیست

در روزگار طلبگی ، شعری را شیخی به یادگار در دفترم نوشت و توضیح داد که علی(ع)این سروده اش را

روز خاک سپاری سلمان فارسی با انگشت روی مزارش نوشته است.

وفدتُ علی الکریم بغیر زاد من الحَسَنات والقلب السلیم

و حمل الزاد اقبح کل شی اذا کان الوفود علی الکریم

به سوی خدای بزرگ کوچ کردم بی آنکه توشه ای از نیکی ها یا دلی پاک داشته باشم.آری وقتی،بزرگی میزبان تو باشد زشت ترین کار این است که آذوقه و خوراک را با خودت ببری.

I want to break free را از گروه کویین ترجمه کرده ام

Freddie Mercury این پارسی هندی ، عجب محشری کرده است. ترانه سرا و آهنگسازش جان دیکن ــ یکی از اعضای برجسته ی گروه ــ است و صدای سرپرست گروه ،همان فردی مرکوری یا فرخ بولسارا که شرحش را در پست قبلی می توانید ببینید در این ترانه غوغا می کند.چقدر به ماهور خودمان با ملودی کردی نزدیک است.ترجمه ی این ترانه را نه به خاطر شعرش که محض فضای ژرف و شگرف و جان بخشی که مجموعه ی کار با صدای خواننده دارد در این پست ثبت کرده ام.بارگذاری اش را حکما به شما پیشنهاد می کنم.شاید پارادوکس یا تجاهلی که در حال و هوای شعر وجود دارد آن یکنواختی موجود در سیر عمودی ترانه های ما را ندارد اما کل فضا زیباست.

برای بارگذاری ترانه اینجا را کلیک فرمایید

می خواهم آزاد شوم

می خواهم آزاد شوم

می خواهم از دست دغل بازی هایت راحت شوم

تو خودخواه تر از آنی که من به تو نیازمند باشم.

خدا می داند که می خواهم آزاد شوم.

عاشق شده ام

برای نخستین بار عاشق شده ام

آری این بار به راستی عاشق شده ام

به خدا ، به خدا که عاشق شده ام

این عجیب است اما راست می گویم

شیوه ی عشق بازی ات را نمی توانم از خاطر ببرم

اما باید مطمئن باشم

پاهایم را که از در بیرون می گذارم

چگونه باید آزاد شوم ، عزیزم

چگونه باید آزاد شوم

چگونه می خواهم راحت شوم.

اما زندگی هنـــــــــــــــــــــوز جاری است

و من ، زندگی بی تو، زندگی بی تو را تاب نمی آورم

تنهایی را بر نمی تابم

آخ... که فقط خدا می داند باید این کار را یک تنه انجام دهم

عشق من نمی بینی؟

می خواهم آزاد شوم

می خواهم آزاد شوم.می خواهم می خواهم می خواهم راحت شوم

آری......

آهـــــای.... من می خواهم...................

برگردان به فارسی : ناصــر صــارمی

I want to break free (John Richard Deacon) b.1951

I want to break free
I want to break free
I want to break free from your lies
You're so self satisfied I don't need you
I've got to break free
God knows, God knows I want to break free
I've fallen in love
I've fallen in love for the first time
And this time I know it's for real
I've fallen in love, yeah
God knows, God knows I've fallen in love

It's strange but it's true
I can't get over the way you love me like you do
But I have to be sure
When I walk out that door
Oh how I want to be free, baby
Oh how I want to be free
Oh how I want to break free

But life still goes on
I can't get used to, living without, living without
Living without you by my side
I don't want to live alone, hey
God knows, got to make it on my own
So baby can't you see
I've got to break free

I've got to break free
I want to break free, yeah
I want, I want, I want, I want to break free

The Show Must Go On

beheshtenazm — Sun, 27 Sep 2009 08:29:18 GMT

از فـِردي مركوري ترجمه کرده ام

Freddi Mercury) 1946 - 1991) يا فرخ بولسارا ، سرپرست و خواننده ي اصلي گروه كويين Queen اصالتا ايراني بود و از يك خانواده زردشتي به دنيا آمد.تلفظ فرخ براي اطرافيانش كه همه انگليسي بودند مشكل بود و پدرش به اين دليل نام او را به فِردي تغيير داد.خودش مي گويد كه پسري خجالتي و ترسو و بي اطمينان به پيرامون و بدون اعتماد به نفس بوده. گروه كويين 20 سال در صحنه ي موسيقي دنيا درخشيد و اين درخشش را وامدار فردي مركوري بود.هر چند پس از او خيلي ها تلاش كردند جاي خالي اش را پر كنند اما نشد.
او خيلي از كارهايش را از نوشته هاي شكسپير الهام مي گرفت. واقع گرا بود و به فرهنگ شرقي علاقه مند.اعضاي گروهش همه تحصيل كرده بودند.برادر كوچكتر او همان سهراب بولساراــ مولف كتاب قواعد پارسي كهن ــ و از پژوهشگران خط فارسي است.
به گمانم اين ترانه ای را که از او ترجمه کرده ام بيشتر از بقيه ي كارهايش متاثر از انديشه هاي شكسپير است و The show must go on در واقع فشرده ي جبري است كه بر وجود فـِردي سايه انداخته.
شروع اين شعر، مرا به ياد "دور فلك درنگ ندارد شتاب كن"حافظ مي اندازد و پايانش "به ناچار يكروز هم بگذري تو---- اگر چند ما را همي بگذراني" منوچهري را به خاطرم مي آورد اما خودم ترجمه اش مي كنم : زندگي منتظر ماست بيا تا برويم.

اين پرده بايد بالا بماند

در اين بيهودگي ها، ما اصلا براي چه زنده ايم؟!
مي توانم سرنوشتمان را در اين سر زمين متروكه حدس بزنم
بـاري
آيا كسي مي داند ما به دنبال چه هستيم؟

قهرماني ديگر،جنايت جاهلانه ي ديگري؟
پشت پرده ي اين لال بازي
راهت را برو. آيا كسي را ياراي قدم برداشتن هست؟
پرده بايد بالا بماند
دلم دارد مي شكند
چهره ام دارد رنگ مي بازد
لبم اما خنده اش برقرار است.

هر چه بادا بادا،دل به دريا مي زنم
غصه اي ديگر،عشق بر باد رفته ي ديگري.
بــاري
آيا كسي مي داند ما براي چه زندگي مي كنيم؟!
به گمانم من دارم ياد مي گيرم
قبراغتر شده ام
بزودي اين كُنج را دور خواهم زد
بيرون، روشنايي درهم شكسته مي شود
اما من از درون براي رهايي از تاريكي، درد مي كشم

پرده بايد بالا بماند
دلـــم دارد مي شكند
چهـره ام دارد رنگ مي بازد
لبـــــــــم اما خنده اش برقرار است

روحم مثل پر پروانه ها رنگ آميزي شده
افسانه هاي كهن پريان از خاطر نمي روند و تكرار مي شوند
هـــي رفقا!من مي توانم پرواااااااز كنم
نمايش بايد ادامه يابد
با پوزخند، با زندگي روبرو مي شوم
هرگز از پاي نمي افتم
پا به پاي نمايش

مي خواهم تا ته خط بروم تا مرز به خون تپيدن
مي بايست دنبال انگيزه اي باشم كه مرا مشتاقانه پيش ببرد

پا به پاي نمايش زندگي
پرده بايد بالا بماند
زندگي خواسته است كه جاري باشد.

برگردان به فارسي: ناصـر صـارمي

The Show Must Go On

Empty spaces - what are we living for
Abandoned places - I guess we know the score
?...On and on, does anybody know what we are looking for
Another hero, another mindless crime
Behind the curtain, in the pantomime
Hold the line, does anybody want to take it anymore
The show must go on
The show must go on, yeah
Inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on

Whatever happens, I'll leave it all to chance
Another heartache, another failed romance
?On and on, does anybody know what we are living for
I guess I'm learning (I'm learning learning learning)
I must be warmer now
I'll soon be turning (turning turning turning)Round the corner now
Outside the dawn is breaking
But inside in the dark I'm aching to be free
The show must go on
The show must go on, yeah yeah
Ooh, inside my heart is breaking
My make-up may be flaking
But my smile still stays on

Yeah yeah, whoa wo oh oh

My soul is painted like the wings of butterflies
Fairytales of yesterday will grow but never die
I can fly - my friends
The show must go on (go on, go on, go on) yeah yeah
The show must go on (go on, go on, go on)
I'll face it with a grin
I'm never giving in
On - with the show

Ooh, I'll top the bill, I'll overkill
I have to find the will to carry on
On with the show
On with the show
The show - the show must go on
Go on, go on, go on, go on, go on
Go on, go on, go on, go on, go on
Go on, go on, go on, go on, go on
Go on, go on, go on, go on, go on
Go on, go on
Freddi Mercury

برای بارگذاری این ترانه ،ايــنــجـــــا را كليك كنيد.

برف مظلوم

beheshtenazm — Wed, 26 Aug 2009 20:09:18 GMT

تفال به ديوان منوچهري دامغاني در آستانه ي ورود پاييز و مهر ، ماه نازك نارنجي ها رسمي است غير كهن و غيرمرسوم اما من همواره به بهانه ي ماه تولد خيلي ها من جمله خودم چنين مي كنم و اين بار ، اين درآمد:

غرابا مزن بيشتر زين نعيقا كه مهجور كردي مرا از عشيقا

خوشا منزلا خرما جايگاها كه آنجاست آن سرو بالا رفيقا

ايا لهف نفسي كه اين عشق با من چنين خانگي گشت و چونين عتيقا...

و اين منوچهري همان كسي است كه مسروقات ديوان حافظ (انارالله برهانه) از سروده هايش را روزي رونمايي خواهم كرد.

-------------------------------------------------------

يك كار كوتاه از ويليام بليك ترجمه كرده ام: Soft Snow by: William Blake

برف مظلوم

يه روز برفي،همين دور و برا داشتم قدم مي زدم

من از يه برف لطيف خواستم تا باهام بازي كنه

قبول كرد و همون اوايل بازي آب شد.

اما زمستون اسم اينو گذاشت:جنايتي هولناك!

برگردان به فارسی :ناصــر صـارمی

Soft Snow

I walked in a snowy day

I asked the soft snow with me to play

She played and she melted in all her prime

And the winter called it dreadful crime

(William Blake(1757 – 1827

محض گل روی بهار،ضامن را رها نکن

beheshtenazm — Wed, 01 Jul 2009 20:04:18 GMT

.شعری سروده ام به زبان اجنبی با گزاشتاری به زبان نامادری

می شود آنها که دست به ساز هستند براین شبه ترانه یک

.ملودی بسازند

For Sake Of Spring Don't Release The Spring

It is June
And wind is singing
In a sad tune

Well I understand that love can be true
When the ground is not smooth
And the sky's not blue

                It is June
                wind is whispering in a sad tune

What are you thinking about
Hey bedding poet
Tell me how can I shout?

It is not all over now
How many times shall I tell
Myself when, where and how?

                 It is June
                 wind is walking in a sad tune
It is June
But I feel cold following
The sun a star and a lost moon

What is the way?Hey teachers
Tell me when I have no pencil
What can do these fingers?

                It is June
                wind is yelling in a sad tune

Dont release the spring
Point of balance shows some canaries
For sake of spring, let them sing.

                             By: Naser Saremi(b.1962)

محض گل روی بهار،ضامن را رها نکن

خرداد است
و باد این آوازه خوان غمگین
که پرسه می زند

خوب شد فهمیدم عشق،حقیقتی است که
در خشن لاخ زمین رخ می دهد
.و زیر آسمانی که آبی نیست

                                          خرداد است و باد غمگنانه نجوا می کند

آهای جـوجــه شاعر
به چه می اندیشی؟
به من بگو چگونه فریاد کنم؟

همه چیز تمام نشده است
:چقدر به خودم نهیب بزنم
کجا کی و چگونه؟

خرداد است و باد غمگنانه قدم می زند

خرداد است
اما من احساس خنکی دارم
و می گردم به دنبال خورشید،یک ستاره یک ماه گمشده

آهای معلم ها به من بگویید چه کاری بهتر است؟
حالا که قلم ندارم
انگشتانم به چه کار می آیند؟

:خرداد است و باد غمگنانه فریاد میکشد

!از ضامن خارجش نکن
نوک مگسک ، قناری ها را نشان می دهد
.به خاطر بهار ، بگذار آوازشان را بخوانند

beheshtenazm — Wed, 22 Apr 2009 13:59:18 GMT

یک نویسنده ی آمریکایی می گوید:"در ترجمه،کشف های حتمی امکان پذیر نیست بنا بر این ترجمه، به گونه ای تعبیر و برداشت به حساب می آید.ترجمه فقط یک امکان است از انبوه ممکن ها."از لانگستون هیوز Langston Hughes این لطیفه ی مقـفّا را ترجمه کرده ام.شرح موجزی بر روزگار این شاعر را می توانید در پست های پیشینم به این نشانی پیدا کنید:

http://www.beheshtenazm.blogfa.com/8706.aspx

آخ ای خدای رنگین کمونها وغبار

توی کله ی ما فرو کن که بفهمیم

بدون گرد و خاک ، رنگین کمونی به این قشنگی در کار نیست.

Oh,God of dust and rainbows,help us see
That without dust the rainbow would not be

شاید هم بی جهت ،مرا به یاد این بیت از حافظ انداخت:
"نصیب ماست بهشت ای خداشناس برو که مستحق کرامت گناهکارانند"

عاشقانه ی ساده ای را هم از رابرت برنز اسکاتلندی Robert Burns 1759-1796 ترجمه کرده ام.love را در قرون گذشته luve می نوشتند.

یک گل سرخِ سرخ

آه که عشقم همانند گل سرخی آتشین است
نو شکفته ای در بهار
آه که عشقم آهنگ واره ای است
نواخته در مایه ای شیرین و شور آفرین.
ای پریچه ، تو چقدر خوبی
و من چه اندازه غرق در عشق تو.
محبوبم ،در این عشق،پایدار خواهم ماند
تا روزگار به خشکی نشستن همه ی دریاها
تا زمان عطش ناکی همه ی دریاها، عزیزم.
به عشق تو وفادار خواهم ماند
تا زمانی که شاهد باشم کوهها به فرمان خورشید،ذوب می شوند
تا روزگاری که زندگی در جریان است
ای عشق یگانه ام،من برای تو مسافری هستم که
نه چندان دیرپای، کوچ خواهم کرد
اما دوباره، باز خواهم گشت
اگر چه از هزاران فرسنگ دورترها.

برگردان به فارسی:ناصر صارمی

A Red, Red Rose Robert Burns

O my Luve's like a red, red rose
That’s newly sprung in June:
O my Luve's like the melodie
That’s sweetly play'd in tune.
As fair art thou, my bonnie lass,
So deep in luve am I:
And I will luve thee still, my dear,
Till a’ the seas gang dry:
Till a’ the seas gang dry, my dear,
And the rocks melt wi’ the sun;
I will love thee still, my dear,
While the sands o’ life shall run.
And fare thee weel, my only Luve
And fare thee weel, awhile!
And I will come again, my Luve,
Tho’ it were ten thousand mile

سال گاو

beheshtenazm — Mon, 16 Feb 2009 10:47:18 GMT

به تقویم چینی ،سالِ گاو می شود ایضا سال پیش رویِ ایرانی.

این سروده ام را برای این پست به انگلیسی برگردانده ام.

برگرفته از کتاب بیا بیشه ها را پلنگی کنیم سروده ی ناصر صارمی انتشارات ندای فرهنگ تهران.سال 1379

سال گـاو

امسال سال گاو است!

نر یا ماده

نمی دانم.

دلم را شخم نزن!

به دستم کاسه ای شیر بده.

ای سال ، سال گاو باش.

گــــــاو نباش

cow year

.It is the cow year

Bull or cow, even if

.There is nothing in my belief

Don,t plough my heart

.Be a milch

, O, cow year

Be a cow

.But I ,m not a bullfighter

beheshtenazm — Thu, 22 Jan 2009 09:58:18 GMT

خم چرخ چاچی

عنوان اثری است که اخیرا از من چاپ و منتشر گردیده است.

در شاهنامه دنبال جای پای آرش بودم که جز سه مورد اشاره ، چیزی نیافتم. می بایست در آثارالباقیه ی ابو ریحان ردّ تیرش را می گرفتم به هنگام توصیف جشن تیرگان.نهایتا حاصلش شد این کتاب .

شاهنامه ميراثي است ارزشمند که در هر برشي از روزگار بايد نسبت به موجوديت آن اعلانيه اي جديد صادر کرد. فردوسی شاعری است که بسیار زیرکانه ومحتاط خط قرمز ها را رعایت کرده ولی به خاطر حجم زیاد کتاب و گستردگی کار ، نسل جوان که همیشه جسورانه کاشف و عابر خط قرمز هستند کمتر به حریم این کتاب راه پیدا کرده اند و عصا به دستان عرصه ی ادبیات فارسی نیز همواره خطوط سبز را دیده اند. اگر چه به نظر می رسد که من در اين کتاب حرف جديدي نزده ام يعني نبوده که بزنم اما تلاش کرده ام تا حد بضاعت از تکرار کسالت آور بپرهيزم. اما نگاهي عميق تر در اين کتاب مي تواند کمک کند تا در کساني که احتمالا ظرفيتي دارند جرقه اي زده شود زيرا پاره اي از اشارات آن قابل بررسي است.
شايد آنها که از شاهنامه فقط يک اسم شنيده اند فرصتي پيدا کنند و با نگاهي اگر چه موجز و فهرست وار،چيزي از مجموعه ي آن دريابند و اين مغناطيس عجيب و دوست داشتني و در عين حال شگرف کار خودش را بکند. مخصوصا نو اندیشان کشور مي توانند با مرور اين کتاب فشرده، نشاني و نماي شاهنامه را بشناسد.
کتاب مورد نظر که در قطع جیبی ۹۰ صفحه ای توسط انتشارات 128 تهران به چاپ رسيده به معرفي مجموعه اي به اسم شاهنامه و آفريننده ي آن و ويژگي هاي انحصاري اثر و شاعر مي پردازد. این بخش از نوشته هایم مربوط به سالها پیش بوده که حالا به رنگ کتاب در آمده است.نام این کتاب که نخستین اثرغیر شعر من است برگرفته از جاذبه ای است در یکی از ابیات شاهنامه در نبرد رستم و اشکبوس:

(ستون کرد چپ را و خم کرد راست خروش از خم چرخ چاچی بخاست) که در اینجا فردوسی با بکار گیری زیبا ترین شکل آرایش حروف / alliteration/ به صحنه ی کمان کشیدن رستم و صدای قبض و بسط چوب کمان(چرخ)که ساخته ی شهر چاچ(جدا شده از ایران و در شوروی سابق - تاتشکند)جان می بخشد.
خم چرخ چاچي ، پس از معرفي شاهنامه و خالق آن که در واقع بخشي از هدف کتاب را در بر دارد اتفاقات شاهنامه را به نثر ساده مي گويد اگر چه از بسياري از آنها فهرستوار گذشته و برخي را نيز اساسا ناديده گرفته اما در عين حال سعي کرده است تا رخدادهاي چشمگير و تاثيرگذار را با درنگي بيشتر از نظر بگذراند.در بخش پاياني کتاب نيز به بعضي از سروده هايي پرداخته شده که حکيم طوس اخلاق را نشانه رفته است
اينک بخش هايي از آغاز کتاب :

شاهنامه ، پرونده سازي نيست همانا شناسنامه ي ما ايراني هاست . اگر بزرگمان پنداشته ، ماييم و اگر کاستي هايي را رخ نموده است باز هم ماييم .نه داستان فرزند کشي ، پدر کشي ، نه سرگذشت درگيري نسل ها و نژادهاست که نامه ي زندگي است .شايد جرگه اي از فرهيختگان کشورمان هنوز از باغ اين منظومه ي بزرگ ، حتي به برداشت کوچکي نرسيده اند ، گذري کوتاه بر اين کتاب مي تواند آغازي باشد براي کاويدن تودرتوي شاهنامه و اي بسا که شاهنامه پژوهي شايسته بتواند به باوري جديد و يا دستاوردي تازه دست پيدا کند...

دانلود کتاب

beheshtenazm — Sat, 13 Dec 2008 11:58:18 GMT

از سارا تیزدیل،عاشقان به غایت شیفتگی را می خوانید.پیشترها از همین ضعیفه ، بده بستان را ترجمه کرده بودم.

سارا تیزدیل،Sara Teasdale شاعرهی آمریکایی، در هشتم آگوست سال 1884 میلادی در ایالتِ میسوری متولد شد. کوچکترین دختر خانواده بود. پدرش تاجری معتبر و مادرش زنی شناخته شده بود. در کودکی او را نخست سادی میخواندند و سپس ساراه، اما وی حرف «ه» را بعد از چاپ اولین اشعارش از نامِ خود حذف کرد.

او مطابق با رسوم اشرافی آن دوران تربیت شد؛ تا نُه سالهگی تدریس در خانه و سپس تحصیل در مدرسهی دختران. علاقهی زیادی به خواندن داشت، به طبیعت بادقت مینگریست و احساسات و واکنشهای خویش را تحلیل میکرد. به دلیل حمایت بیش از حد خانواده و بیماری بسیار شکننده بود و با کمترین تنشی به عزلت پناه میبرد. بعدها بیماریاش بدتر شد و به همین دلیل خیلی زود با مرگ انس گرفت.

اشعارش را با شعرهای کودکانه آغاز کرد و سپس شعرهایی به شدت احساساتی، چون یک فرد بالغ، سرود. سرودههای وی پلی است بین اشعارِ کلاسیکِ زنانِ میانه و اواخرِ قرن نوزدهم و قرن بیستم. شعرِ وی از احساساتش سرچشمه میگرفت؛ درست مثلِ شعرِ شاعرانِ عزلت نشینِ قرن نوزدهم اِمیلی دیکینسون و کریستینا روسِتی. این شاعران به خلوت پناه میبردند و میسرودند. او نیز چنین کرد و بیماریاش نیز این امکان را به وی میداد تا بیشتر تنها باشد و بنویسد.بعد از جدایی از همسر بیماری او رو به وخامت گذاشت. سارا تیزدیل در 29 ژانویهی سال 1933 میلادی در آپارتمانش تعدادِ زیادی قرص خوابآور بلعید، در آبِ گرم دراز کشید، به خواب رفت و دیگر چشم نگشود. او در قبرستان بِلفونتِین در زادگاهش به خاک سپرده شد.آخرین مجموعه شعر وی، پیروزیی غریب، در همان سال انتشار یافت.

عاشقانِ به غایت شیفتگی

وقتی عشق ،کمال می یابد

سخن عاشق از عشق،کاستی می گیرد.

فرانچسکا،ایزوت * ... و همه ی عشقبازان تاریخ

در رایحه ی باغهای بهشت

خاموشند و یا به جزئیات چیزهای غیر منطقی می پردازند.

زنی را از قبل می شناختم

که از جوانی دل در گرو مردی داشت

بر خلاف نیروی سرنوشت

و در نبردی غرور آمیز

اما هرگز از عشق ،چیزی نگفت

فقط تصادفا نامش را می شنید

مثل برقی که از پیش دیدگانش می گذشت.

------------------------------------------------

* کارشناسان ادبیات تطبیقی بر این باورند که داستان تریستان و ایزوت (دوشیزه ایزوت)برگرفته از ویس و رامین است.

برگردان به فارسی:ناصـر صـارمی

Those Who Love

'Those who love the most
'Do not talk of their love
'Francesca, Guinevere
Deirdre, Iseult, Heloise
In the fragrant gardens of heaven
Are silent, or speak if at all
.Of fragile inconsequent things

And a woman I used to know
Who loved one man from her youth
Against the strength of the fates
Fighting in somber pride
Never spoke of this thing
But hearing his name by chance
A light would pass over her face

beheshtenazm — Thu, 13 Nov 2008 20:06:18 GMT

از الیزابت بی شاپ ترجمه کرده ام.

این سروده را در پاره ای جاها در جرگه ی عاشقانه ها دیده ام اما هیچ رقم بوی عشق نمی دهد اگر چه بی شاپ شاعر توانا و عاشقی بوده است.فشرده چیزی هم در باره ی خودش نوشته ام:

Elizabeth Bishopالیزابت بی شاپ (1911ــ1979) شاعر امریکایی متولد ماساچوست ،خیلی زود پدر را از دست داد و مادرش نیز به سبب بیماری روحی از صحنه ی زندگی اش خارج شد و این تنها کودک خانواده توسط بستگان پدری اش بعدها به بوستون رفت.در کالج واسار/Vassar/بود که توسط کتابدار آنجا با شاعر جوان ، ان مور آشنا شد و این ملاقات، آغازی بود برای رویکرد به شعر و شاعری.بی شاپ چند سالی در برزیل زندگی کرد و ارتباط homosexual او با لوتا د ماسدو سو آ ز شروع دیگری بود از شکلی جدید برای زندگی اش.در سال 1946نخستین دفتر شعرش به نام شمال و جنوب و دومین آن با عنوان یک بهار سرد در سال 1955 به چاپ رسید.حاصل زندگی او از سال 1955 تا 1965 مجموعه شعری است به اسم پرسش های سفر. سو آرز خودکشی کرد و بی شاپ شاعر مقیم دانشگاه هاروارد شد. آخرین مجموعه شعرش جغرافیای 3 نام دارد که در 65سالگی اش به چاپ رسید.او دقت داشت تا مجموع تجربه های دلچسب خود را از امریکا و کانادا و اروپا و مکزیک دوباره خلق کند و اعتقاد داشت که خوب بودن چیزها در گرو بزرگ بودنشان نیست و به مقیاس نمی اندیشید.
به نظر می رسد که خود بی شاپ در پشت سروده هایش پنهان است یعنی همان زنی که در رنج یتیمی و سختی بزرگ شد و بعدها هم با بیماری و دغدغه های بسیار عمر گذراند.

تنها هنــر

چیرگی بر شکست ، هنری است نه چندان دشوار
بسا باختن هایی که فقط در قالب کلامند
و این گونه از دست دادن ها مصیبت نیست.

در روز مرگی چیزی را از دست می دهی
بساز با گم کردن کلید های خانه و سردرگمی اش و ساعتی را که به تنگی گذشت
چیرگی بر شکست ، هنری است نه چندان دشوار

حالا تمرین کن هجران پدرت را و به سرعت
از دست دادن مکانها، فرصت ها و جاهایی را که مقصد سفرت بوده اند
هیچکدامشان دردآور نیستند.

مادرم در بََرَم نیست. ببین آخرین یا یکی مانده به آخرین
اهالی خانه ای که دوستشان می داشتم رفتند
چیرگی بر شکست ، هنری است نه چندان دشوار.

من دیگر دو شهر را ندارم: یکی شان دوست داشتنی تر و دیگری بزرگتر
چه سرزمین هایی که در قلمرو خود داشتم، دو رودخانه ویک قاره
از دست دادمشان اما نبودشان فاجعه نیست.

حتی تو اگر نباشـی! ــ این صدا و ژستی است شوخیانه که دوست دارم ــ
باور کن دروغ نمی گویم. واضح است
چیرگی بر شکست ، هنری نیست انقدرها دشوار.

برگردان به فارسی :ناصـر صـارمی

Elizabeth Bishop

one art

;The art of losing isn't hard to master

so many things seem filled with the intent
to be lost that their loss is no disaster

Lose something every day. Accept the fluster
of lost door keys, the hour badly spent
The art of losing isn't hard to master

Then practice losing farther, losing faster:
places, and names, and where it was you meant
to travel. None of these will bring disaster.

I lost my mother's watch. And look! my last, or
next-to-last, of three loved houses went

The art of losing isn't hard to master
I lost two cities, lovely ones. And, vaster

some realms I owned, two rivers, a continent.
I miss them, but it wasn't a disaster.

Even losing you (the joking voice, a gesture
I love) I shan't have lied. It's evident
the art of losing's not too hard to master
.though it may look like (Write it!) like disaster

beheshtenazm — Tue, 21 Oct 2008 05:21:18 GMT

لا مصب آنقدر طبیعت تو گرم است که می بینی حتا با شنیدن اسمت چقدر جوش می زنم!
----------------------------

رابرت لی فراست (Robert Lee Frost) د‌ر سال 1875 د‌ر سان‌فرانسیسکو به د‌نیا آمد‌، اما بیشتر عمر خود‌ را د‌ر نیوانگلند‌ گذراند‌. او د‌رکالج د‌ارتموت ود‌انشگاه هاروارد‌ تحصیل کرد‌ و مد‌تی را به معلمی د‌ر مد‌ارس گذراند‌. د‌ر این د‌وره اشعاری از او منتشر شد‌ که توجه چند‌انی را برنینگیخت. از سال 1912 تا 1915 د‌ر انگلستان زند‌گی کرد‌ و با شاعران بسیاری آشنا شد‌ و د‌و کتاب منتشر کرد‌. خیلی زود‌ د‌ر امریکا منتقد‌ان اشعارش را تحسین کرد‌ند‌ و بین سال‌های 1924 تا 1934 چهار نوبت جایزه‌ی پولیتزر را گرفت. رابرت فراست تا آخر عمر خود‌ به شعر گفتن پرد‌اخت و حتا د‌ر 72 ‌سالگی آخرین مجموعه‌ی اشعارش را با نام Steeple Bush منتشر کرد‌.

شعرهای رابرت فراست کلاسيک و همه از وزن و قافيه برخوردارند. بيشتر اين شعرها در بند‌های آغازين، خواننده را به ديدن منظره‌ای فرا می‌خوانند و در بندهای پايانی نتيجه‌ی فلسفی را به وی پيشکش می‌دارند. چنان‌که خود فراست هم در جايی می‌گويد:

شعر با خيال و زيبايی آغاز می‌شود و با حکمت پايان می‌گيرد.مضمون قالب در بسیاری ازآثار او زندگی روستایی و طبیعت است.رابرت فراست در سال 1963 از دنیا رفت.

فراست ، در این عاشقانه با زبانی ساده و کنایه آمیز ،یک فرضیه ی گیاه شناسی( botanic theory)را رد می کند تا به معشوقه ی خود اعتبار ببخشد.در پست های قبل از همین شاعر، خیمه ی ابریشمی را ترجمه کرده بودم.

خانواده ی گل سرخ

گل سرخ ، فقط تو گل سرخی

و چنین بوده ای برای همیشه.

اگر چه برخی می گویند

سیب از خانواده ی توست

و گلابی نیز

گیرم که شاید هم آلو.

تنها ، عشق من خبر دارد

و می تواند ثابت کند شجره نامه اش را.

البته تـو هم گل سرخی!!!

و اما همیشه هم بوده ای!!!

برگردان به فارسی : ناصـر صـارمی

The Rose Family by Robert Frost

The rose is a rose,
And was always a rose.
But the theory now goes
That the apple's a rose,
And the pear is, and so's
The plum, I suppose.
The dear only know
What will next prove a rose.
You, of course, are a rose
But were always a rose

تقویم های تشنه ، مجموعه شعری عطش براندازاست سروده ی رفیق ارزشمندم دکتر داود بیات ــ مدیر وبلاگ شعر ملایر http://www.davoodb.blogfa.com/ ــ که تا ابتدای نیمه ی دوم آبانماه در قطعی رقعی و یکصد صفخه ای در تیراژ سه هزار روانه ی بازار می شود. حیفم آمد از این خبر بگذرم.

بهشت نظــم

I want to break free

The Show Must Go On

برف مظلوم

برف مظلوم

محض گل روی بهار،ضامن را رها نکن

سال گاو

به تقویم چینی ،سالِ گاو می شود ایضا سال پیش رویِ ایرانی.

این سروده ام را برای این پست به انگلیسی برگردانده ام.

برگرفته از کتاب بیا بیشه ها را پلنگی کنیم سروده ی ناصر صارمی انتشارات ندای فرهنگ تهران.سال 1379

سال گـاو

امسال سال گاو است!

نر یا ماده

نمی دانم.

دلم را شخم نزن!

به دستم کاسه ای شیر بده.

ای سال ، سال گاو باش.

گــــــاو نباش

cow year

.It is the cow year

Bull or cow, even if

.There is nothing in my belief

Don,t plough my heart

.Be a milch

, O, cow year

Be a cow

.But I ,m not a bullfighter

خم چرخ چاچی

عنوان اثری است که اخیرا از من چاپ و منتشر گردیده است.

لا مصب آنقدر طبیعت تو گرم است که می بینی حتا با شنیدن اسمت چقدر جوش می زنم! ----------------------------

شعر با خيال و زيبايی آغاز می‌شود و با حکمت پايان می‌گيرد.مضمون قالب در بسیاری ازآثار او زندگی روستایی و طبیعت است.رابرت فراست در سال 1963 از دنیا رفت.

لا مصب آنقدر طبیعت تو گرم است که می بینی حتا با شنیدن اسمت چقدر جوش می زنم!
----------------------------